Gedicht van de maand februari

Kantelpunt

Nog even geduld,
en het is met de winter gedaan.
IJzige stilte,
wordt vogelgezang.
Bloemknoppen ontluiken.
Wat in de grond zit ontspruit,
door een bron van warmte.
Lentekriebels,
dienen zich aan.
Een kantelpunt.
Wat sliep, ontwaakt.
Wat dood leek,
komt tot leven.
Het gevallene staat op.
Een lichtend licht,
gloort aan de horizon.
Jezus, de bron van ons bestaan.
Hij, die alles nieuw maakt.



 
terug