Nieuws

Op vrijdag 12 april vertrokken we uit Wytgaard voor een 12-daagse reis met een vrachtwagen vol met hulpgoederen. Naast deze goederen gingen we ook een koelbus afleveren waarmee gesneuvelde soldaten vervoerd konden. Van tevoren maak je voor jezelf een voorstelling wat je tegen gaat tegenkomen en hoe de reis zal verlopen. Achteraf kan ik concluderen dat de werkelijkheid de voorstelling te boven gaat. De verhalen die je hoort van soldaten die aan het front zijn geweest, de verhalen van hun naasten, de leefomstandigheden onder voortdurende dreiging van bombardementen hebben diepe indruk gemaakt. Hoewel men wil doorvechten voor de vrijheid is men moe van de oorlog. Degenen die we hierover spraken gaven vaak aan dat ze hoopten dat de oorlog zo snel mogelijk zou stoppen, ook al moeten ze daarvoor de huidige bezette gebieden opgeven.
Maar zolang de oorlog voortduurt blijft het bieden van hulp noodzakelijk, en wat minstens zo belangrijk is dat hierdoor ook hoop wordt gegeven, dat men als bevolking van Oekraïne er niet alleen voor staat.

Hein Vogt

(hieronder een 3-tal foto's. In onze kerk zijn tijdens de zaterdagen dat onze kerk open is met Iepen Tsjerke meer foto's te zien die door Hein en Wybren zijn gemaakt, ook ligt er een boek waarin hun reis van begin tot eind middels foto's is te zien)